|
Hallo iedereen. Het kostte even wat tijd voordat dit mailtje de deur uit ging, maar we hebben veel tijd nodig gehad om bij te komen. Zoals inmiddels de traditie is geworden probeer ik zo kort mogelijk de run te beschrijven. Mocht het u niet intresseren gooit u deze mail dan gerust weg! Komende week ontvangt u van ons nog een fotoimpressie en uiteraard de totaalopbrengst van ons team. Daarna gaan we vakantie houden, in September maken we weer een doorstart. Maar dan nu terug naar de run! Het was een bijzondere, vermoeide en vooral warme Roparun dit jaar. Zaterdag ochtend om kwart over 6 hebben we met het team verzameld aan de Schaapsweg in Achthuizen. Hier stond het team al klaar op het moment dat de bus voorreed. Laatste spullen erin en op naar Parijs! Bij de liefkenshoektunnel kwamen we de eerste teams al tegen. Een praatje en een toeter en hop weer verder. Even stoppen bij het bekende benzinestation voor een kopje koffie en de gesponsorde lunchpakketjes en wederom, hop weer verder. Rond een uur of 12 kwamen we aan bij het eerste wisselpunt in Vaucelles. De afgelopen 2 jaar hebben we op precies het zelfde stekje gestaan, en gelukkig was de inrit ook nu nog vrij. Voor de eerste maar ook meteen de laatste keer met het hele team het basiskamp gereed gemaakt. Volgende stoppen moet het cateringteam het zo goed als alleen doen. Op het moment dat Maurice en Carla willen gaan koken komen zij erachter dat ik de spollepels en opscheplepels ben vergeten. Creatief met nieuwe afwasborstels en wcborstels komen we een eind. Rond 15 uur vertrekken we naar het startterrein net voor Parijs. Hier moeten we nog erg lang wachten voordat we mogen starten. Het is warm, er is geen schaduw maar dat mag de pret niet drukken. Om 18.41 mogen we starten. De start is geweldig, John gaat goed van start en de fietsers schieten er ook achteraan. 8 kilometer verderop pikken we ze op, op het eerste stuk mogen de busjes niet op de route komen. De fietsers raken even de weg kwijt door alle omleidingen en wegopbrekingen maar vinden hem gelukkig al snel weer terug.
De Run is begonnen! Vanaf dat moment is de Roparun begonnen en is het in mijn herinnering een lange sliert. Om de 4 a 5 uur wordt er gewisseld van busje, om de 2 kilometer wisselen we van loper, en aan de heuvels komt geen eind. De eerste nacht gaat ons goed af. We lopen gestaag door, maar het wordt wel erg koud. De fietsers fietsen alsof ze nooit anders gedaan hebben, de lopers lijken geen last te hebben van de kou. Als we na de eerste wissel gaan slapen wordt ik versteend en steenkoud wakker. Snel nieuwe kleding aan en wat warms eten voordat we weer de route opgaan. Zondag is het ruim 30 graden op de route. We lopen over landweggetjes door Frankrijk en daar is geen schaduw. Hitte alom dus. De airco in de lopersbus doet het niet, en de lopers drinken liters water. De boullion is niet aan te slepen en ook de zak zoutedrop is leeg voordat we er erg in hebben. In de 2e sessie van team 1 moet fietser Mariska helaas onder ogen zien dat het niet gaat. De heuvels zijn voor haar te stijl en ze kan de lopers niet bijhouden. In overleg wordt er besloten dat ze moet stoppen omdat dit de veiligheid van haarzelf en van de lopers in gevaar brengt. Chauffeur/kaartlezer Annemiek kruipt op de fiets en maakt de sessie voor Mariska af. Dat is nog eens teamwork! In het andere busje gaat het inmiddels nog altijd prima. De lopers zijn soms nog wat onzeker maar dat is nergens goed voor. Zij komen de hitte van de eerste dag goed door en dragen het stokje keurig op tijd weer aan ons over. Mariska start weer op de fiets maar moet helaas na een paar kilometer wederom opgeven. Gelukkig hadden we dit voorzien en hadden we de reservefietser als kaartlezer meegenomen. Zo kon Annemiek wat extra rust pakken. Dus Tonny op de fiets, en Mariska in de bus. Jacob die bang was dat hij last van zijn knieen zou krijgen loopt als een zonnetje. Ook Leo die afgelopen jaar kampte met een flinke blessure loopt alsof er het jaar niets gebeurt is. John houd intussen alle schema's bij. Wil je weten hoelaat je waar moet zijn? Hoe hard we lopen en hoe laat we finishen? Vraag het aan John hij weet het! Ook Marieke uit bus 1 gaat als een jekko, en loopt gestaag door! Wederom op tijd dragen we het stokje over. Bus 2 begint aan hun 2e avond/nacht. Voor hen wordt het ook wat zwaarder. Waar Adrie er wat meer vertrouwen in begint te krijgen na de eerste 2 sessies krijgt Addie last van haar knie. Rustig aan verder is het advies van de fysio, volgende sessie kijken we verder. Erik heeft wat last van zijn buik maar loopt er niet minder hard om. Arno die voor het eerst mee loopt blijft maar stralen en lachen en het lijkt wel alsof hij nooit anders gedaan heeft. De fysio's krijgen het wel wat drukker, iedereen wordt elke stop gemasseerd, onzekerheden worden weggenomen en blaren afgeplakt. De volgende sessie voor team 1 verloopt zonder problemen. Mariska blijft achter op het basiskamp omdat de verwachting is dat ze het niet zal redden en Carla de cateraar gaat fietsen. Dit heeft ze vorig jaar ook gedaan en ze is het nog niet verleerd. Mariska kan zo cateren zodat Maurice er ook niet alleen voor staat. Als we het stokje overdragen aan team 2 staat Tonny klaar ipv Addy. Addy neemt een extra sessie rust om haar knie wat te laten stabiliseren. En Tonny loopt graag, dus gaan met die banaan! Dwars door Zele zetten we de route voort richting Nederland. En ook de 2e nacht wordt door team 2 goed doorstaan. Annie en Peter de fietsers lijken weinig moeite te hebben met de laatste heuvels. Niet klagen maar dragen is het motto. Ossendrecht is wederom een groot feest! Jacob en Leo wagen er een dansje op. Maarten en Mariska fietsen met de verkregen hoedjes over de route en John filmt het geheel. Team 2 heeft in Bergen op Zoom nog even tijd om te douchen voordat ze aan hun sessie van Dintelmond naar Rotterdam beginnen. We hebben inmiddels iets vertraging opgelopen maar dat deerd niet. We gaan het redden en daar gaat het om! In Dintelmond wordt er voor de allerlaatste keer afgetikt. We ruiken de finish al! Terwijl Team 2 richting de Hoeksche Waard koerst, komt Team 1 aan bij Schep, onze hoofdsponsor. Hier worden we verrast door een geweldig inkomstfeest. Een koor staat te zingen, er worden hamburgers verkocht (wij willen ook!!!) en het is er enorm druk! Als Team 2 aankomt trekken we dan ook met het hele team, inclusief bussen en spandoek door Oud-Beijerland. Oud-Beijerland zal weten wie onze hoofdsponsor is! Na Oud-Beijerland loopt Team 2 door terwijl Team 1 naar de Coolsingel rijd. Pas op de finish komen we elkaar weer tegen. Na lang wachten, omdat alle teams die voor ons zijn ook in de file staan om te finishen komen we uiteindelijk rond 16.30 aan in Rotterdam. De Finish is overweldigend! Na de Finish gaan we terug naar Oud-Beijerland om afscheid te nemen van elkaar en om de bussen uit te ruimen. We eten nog wat en vertrekken snel naar huis, naar bed! Inmiddels is alles opgeruimd, en kijken we terug op een fantastische Roparun! Het was warm, vermoeiend en geweldig, we hadden diepte punten, hoogtepunten en gelukkig ook wegen die gewoon rechtdoor liepen. Zoals gezegd, van de week volgt er nog een fotoimpressie en de totaalopbrengst. Toch willen we u ook nu weer bedanken voor uw sponsoring, steun en vertrouwen in ons team! Tot van de week! Namens heel Team Schep Annelies Bessels |
Nieuws
